PSYCHOTRAUMATOLOGIA

To dwuetapowy cykl szkoleń, na który składają się:

  1. Psychotraumatologia Praktyczna
  2. Psychotraumatologia Zaawnasowana

Etap I. Psychotraumatologia Praktyczna (216 godz.)

Pierwszy etap tego cyklu obejmuje 18 zjazdów szkoleniowych 1 zjazd w miesiącu (cykl trwa 1,5 roku) i jest przeznaczony dla osób z wyższym wykształceniem magisterskim (ma charakter studiów podyplomowych). Kończy się egzaminem w formie testowej po którego zaliczeniu Uczestnik otrzymuje „DYPLOM Psychotraumatologa” uprawniający do  krótkoterminowej (do 10 spotkań) pracy interwencyjnej z osobami po doświadczeniach traumatycznych.

Zajęcia odbywają się w stałym rytmie godzinowym:

  • 15.30 – 19.30 w piątki
  • 9.00 – 14.00 w soboty

Program szkolenia na tym etapie jest dostępny poniżej.

Etap II. Psychotraumatologia Zaawansowana (276 godz.)

jest dedykowany osobom które ukończyły „Psychotraumatologię Praktyczną” w Fundacji PCP/ Instytucie „Kirinus” oraz obejmuje 23 co miesięczne zjazdy  szkoleniowe. Godzinowy rytm pracy jest identyczny z zajęciami na I etapie. Zaliczenie II etapu szkolenia odbywa się na zasadzie obecności oraz zdania egzaminu w formie testowej. Kończy się uzyskaniem tytułu „Psychotraumatologa specjalisty”.

Program tego etapu jest udostępniany słuchaczom I etapu „Psychotraumatologii Praktycznej” na życzenie.

CERTYFIKAT PSYCHOTRAUMATOLOGA SPECJALISTY

Po ukończeniu dwóch etapów szkolenia (Psychotraumatologii Praktycznej i Psychotraumatologii Zaawansowanej w liczbie 492 godz. szkoleniowych (45 min.)) istnieje możliwość przystąpienia do egzaminu ustnego pozwalającego uzyskać certyfikat „PSYCHOTRAUMATOLOGA SPECJALISTY.”

WYMOGI SZCZEGÓŁOWE

Egzamin przeprowadzany jest przez Sekcję Psychotraumatologii Polskiego Towarzystwa Psychologii Klinicznej (zgłoszenia za pomocą adresu e-mail psychotraumatologia@psych.edu.pl) lub Polską Federację Psychotraumatologii (zgłoszenia za pomocą adresu e-mail kwalifikacja@federacjagdansk.pl). Co istotne, w komisji zasiadają osoby nie uczestniczące w procesie szkoleniowym absolwenta szkolenia.  Egzamin polega na wcześniejszym napisaniu i dostarczeniu do komisji egzaminacyjnej pisemnej pracy  będącej opisem studium przypadku z własnej praktyki interwencyjnej, uwzględniającej wiedzę uzyskaną podczas szkolenia oraz jej praktyczne zastosowanie wobec omawianego przypadku.

Praca  nie powinna być dłuższa niż 12 stron i nie krótsza niż 10. Powinna być napisana czcionką Times new Roman w rozmiarze 14.

Pracę certyfikacyjną wraz ze zgłoszeniem gotowości przystąpienia do egzaminu należy wysłać na adres (najpóźniej dwa miesiące przed terminem egzaminu):

Terminy obron prac udostępniane są na stronie Sekcji PTPK   oraz PFederacji Psychotraumatologii z co najmniej  3 miesięcznym wyprzedzeniem.

Opłata za egzamin wynosi 2000 zł i  jest obowiązująca  na 2 miesiące przed zaplanowanym terminem egzaminu.

Opłaty za egzamin należy dokonywać na nr konta:

W przypadku Sekcji Psychotraumatologii Polskiego Towarzystwa Psychologii Klinicznej:

  • Bank Alior Bank S.A 33 2490 0005 0000 4500 4645 4733
  • Z dopiskiem : imię i nazwisko, opłata za egzamin certyfikacyjny.

W przypadku Polskiej Federacji Psychotraumatologii

  • Bank Millennium 31 1160 2202 0000 0004 5531 1553
  • Z dopiskiem : imię i nazwisko, opłata za egzamin certyfikacyjny.

PROGRAM PSYCHOTRAUMATOLOGII PRAKTYCZNEJ

1. Zjazd: Pojęcie traumy jako specyficznego doświadczenia zagrożenia zdrowia i/lub życia.
  • Psychotraumatologia – geneza.
  • Pojęcie doświadczenia traumatycznego.
  • Trauma i dysocjacja jako mechanizm obronny, przystosowawczy wobec ekstremalnych doświadczeń.
  • „Obcęgi traumatyczne”
  • Neurobiologiczne podstawy przetwarzania stresu traumatycznego.
  • Interwencja kryzysowa w sytuacji doświadczenia traumatycznego.
  • Kontakt z pacjentem po przeżyciu traumatycznym.
  • Reakcje aparatu psychicznego na traumę.
  • Ramy pracy. Narzędzia do diagnozy zasobów i obciążeń pacjenta
2. Zjazd: Trauma Przewlekła. ASD, PTSD, złożone PTSD
  • Zespół Stresu Pourazowego – historia i definicja pojęcia.
  • Reakcja adaptacyjna, ASD, podprogowe PTSD, Complex PTSD.
  • Diagnoza PTSD.
  • PTSD dysocjacyjne.
  • Symptomatyka PTSD.
  • Fazy PTSD.
  • Uzależnienie od stanów bliskich śmierci.
  • Dysocjacja jako obrona przed traumą.
  • Ramy pracy- narzędzia diagnostyczne, ocena objawów PTSD.
3. Zjazd: Wczesna traumatyzacja i jej konsekwencje.
  • Specyfika wieku niemowlęcego – rola instynktów w gatunku ludzkim.
  • Trauma separacji i trauma symbiozy.
  • Objawy i konsekwencje doświadczeń traumatycznych u dzieci w wieku przedwerbalnym. Diagnoza i specyfika.
  • 5 aspektów wczesnego urazu.
  • Wczesne psychozy niemowlęce i zjawiska autystyczne.
  • Mechanizmy obronne u dzieci straumatyzowanych.
  • Konsekwencje urazu w późniejszym życiu.
  • Proces konsultacyjny.
4. Zjazd: Trauma a więź psychiczna.
  • Pojęcie więzi  – „psychiczna pępowina” .
  • Budowanie więzi.
  • Teoria więzi: Bowlby, Winnicott, Fonagy.
  • Koncepcja „bezpiecznego portu”
  • Podatność na lęk a lęk separacyjny.
  • Podstawowa matryca więzi.
  • Podstawowe wzorce przywiązania.
  • Zerwane więzi  – dzieci w pieczy zastępczej i adopcji.
  • Narzędzia: Metody badania więzi.
5. Zjazd: Rola rodziców a traumatyzacja.
  • Relacja z rodzicami a proces dojrzewania osobowości.
  • Mentalizacja jako warunek rozwoju życia psychicznego.
  • Traumatyczna zamiana ról w rodzinie.
  • Trauma skumulowana.
  • Przemoc i trauma utajona.
  • Psychologiczne konsekwencje parentyfikacji.
  • Trauma symbiozy.
  • Dojrzałość emocjonalna i jej brak
  • Specyfika pracy z rodzinami.


6.    Zjazd: Odziedziczone rany. Znaczenie przekazu transgeracyjnego.
  • Międzypokoleniowa transmisja traumy.
  • Ukryte przekazy rodzinne
  • Traumy rodzinne.
  • Odziedziczone rany, a wiek dojrzewania
  • Transmisja nieprzeżytej żałoby.
  • Rozpad rodziny, nadużycia wobec dzieci.
  • Odziedziczone rany a psychoterapia.
  • Systemowe rozumienie rodziny.
7. Zjazd: Trauma a kryzys adolescencyjny.
  • Specyfika wieku dojrzewania jako dynamika procesów integracji i dezintegracji.
  • Wpływ traumatyzacji na przebieg okresu adolescencji.
  • Rozwój seksualności a rozwój osobowości.
  • Budowanie tożsamości – podstawowe zadanie adolescencji.
  • Niedoskonałe ciało – bolesna rana.
  • Wewnętrzna wojna – nienawiść i rozpacz.
  • Zagrożenia wynikające z kryzysów wieku adolescencji – załamanie procesów dojrzewania.
  • Kontakt z adolescentem – specyfika.
  • Doświadczenie bliskości śmierci w wieku adolescencji.
  • Specyfika pracy z młodzieżą.
8. Zjazd: Wpływ traumy na ciało.
  • Ciało kolebką umysłu.
  • Psychosomatyka jako obrona przed traumą – ekonomia psychiczna.
  • Rola ciała w regulacji stanów psychicznych.
  • Neuropsychoimmunologia.
  • Zjawisko pamięci ciała – epigenetyka.
  • Zakłócenia w relacjach jako źródło zaburzeń psychosomatycznych.
  • Psychodynamika zaburzeń psychosomatycznych.
  • Kontakt z osobą z problemami psychosomatycznymi
9. Zjazd: Suicydalność jako konsekwencja traumatyzacji.
  • Suicydalność  i parasuicydalność – tematy tabu. .
  • Syndrom presuicydalny – rozpoznawanie stanu zagrożenia samobójstwem.
  • Doświadczenie bliskości śmierci jako mechanizm obronny.
  • Autoagresja i samookaleczenia.
  • Pomoc przy samookaleczeniach.
  • Interwencja kryzysowa w przypadku suicydalności.
  • Negocjacje w sytuacjach zagrożenia życia.
10. Zjazd: Nadużycie seksualne i jego konsekwencje.
  • Historia ujawniania nadużyć seksualnych na przestrzeni lat.
  • Podstawowe definicje: parafilie, pedofilia, kazirodztwo, czyny preferowane i czyny zastępcze.
  • Nadużycie seksualne – zranienie ciała i umysłu. Czynniki ryzyka.
  • Dziecko w pułapce nadużycia.
  • Konsekwencje nadużyć seksualnych.
  • Rodziny kazirodcze – specyfika.
  • Rola matek.
  • Terapia osób po nadużyciach seksualnych.
  • Oskarżenia fałszywe.
  • Specyfika terapii sprawców nadużyć seksualnych.
  • Diagnoza i terapia dzieci po nadużyciach seksualnych.
  • Objawy nadużyć w wieku przedwerbalnym.
11. Zjazd: Demoralizacja i przestępczość.
  • Etiologia procesów demoralizacji. Bazowe zaufanie do świata.
  • Reprezentacje doświadczeń traumatycznych a demoralizacja.
  • Okoliczności rozwoju sadyzmu.
  • Deficyty mentalizacji.
  • Dzieci rodziców chorych psychicznie.
  • Rozumienie dynamiki przemocy / przemocy rodzinnej.
  • Rola Superego a demoralizacja.
12. Zjazd:  Śmierć i żałoba
  • Kryzysy związane z utratami.
  • Żałoba wg. Koncepcji Z. Freuda
  • Doświadczenie umierania jako element ludzkiego życia.
  • Śmierć w rodzinie i jej implikacje dla dorosłych i dzieci.
  • Różnice między żałobą i melancholią.
  • Traumatyczna żałoba.
  • Solidarność ze zmarłym.  
  • Specyfika kontaktu z osobą umierającą.
13. Techniki pracy z ciałem
  • Człowiek jako psychofizjologiczna jedność
  • Reakcja na stres i traumę w oparciu o teorię poliwagalną
  • Praca z oddechem
  • Techniki regulacji emocji
  • Koregulacja terapeuta – pacjent
  • Świadomość ciała i ugruntowanie
  • Historia zapisana w ciele
  • Techniki relaksacyjne
14. Zjazd. Terapia traumy  cz. I – Wzbogacanie zasobów w kontakcie ze straumatyzowanym pacjentem.
  • Metody leczenia osób po doświadczeniach traumatycznych.
  • Rola wyobraźni i fantazji we wzbogacaniu zasobów psychicznych.
  • Interwencje terapeutyczne w leczeniu zaburzeń dysocjacyjnych
  • Zjawisko plastyczności pamięci.
  • „Technika Ekranu” jako specyficzna metoda pracy po doświadczeniach traumatycznych.
  • IV fazowy model pracy z traumą.
  • Konfrontacja z traumą – zasady i techniki.
  • Teoria pracy metodą EMDR.
15. Zjazd Terapia traumy cz. II – Narracja o traumie
  • Doświadczenia traumatyczne a świat wewnętrzny.
  • Dwa scenariusze narracji o traumie.
  • Przekształcenia w narracjach.
  • Wciąganie w dynamikę traumy – traumatyczna infekcja.
  • Różne formy narracji o traumie.
  • Bajka i zabawa w terapii traumy.
  • Rola symbolizacji i sublimacji.
  • Analiza narracji o traumie
16. Zjazd:  Rezyliencja
  • Czym jest rezyliencja ?
  • Mitologia a zjawisko rezyliencji.
  • Filary kształtowania odporności psychicznej.
  • Lęk przed traumą.
  • Czynniki ryzyka a czynniki ochrony.  Znaczenie stanu umysłu.
  • Koncepcja „Disruption and repair”.
  • Rezyliencja a kreatywność – posttraumatyczny wzrost.
17. Zjazd Interwencja w kryzysie
  • Kryzys a trauma
  • Rodzaje interwencji kryzysowej
  • Zadania interwencji kryzysowej
  • Specyfika interwencji kryzysowej
  • Planowanie interwencji
18. Zjazd: Instytucje jako system leczący.
  • Specyficzna dynamika relacji interpersonalnych w instytucji.
  • Model leczenia zintegrowanego w instytucji (wzorowany na Instytucie Psychoterapii Zintegrowanej w Monachium).
  • Specyficzna dynamika relacji interpersonalnych w instytucji.
  • Rodzaje interakcji w instytucjach.
  • Relacje rodzinne a relacje w instytucjach.
  • Trauma związana z rodzeństwem.
  • Czynniki leczące w instytucji.
  • Podsumowanie kursu.

PROGRAM PSYCHOTRAUMATOLOGII ZAAWANSOWANEJ

  1. Traumatyzacja według Freuda. 
  2. Trauma i dysocjacja u Freuda i Ferencziego. Ujęcie psychoanalityczne. 3. Opracowanie psychiczne traumy. 
  3. Procesy identyfikacyjne a traumatyzacja. 
  4. Wpływ traumy a zaburzenia osobowości. 
  5. Dysocjacja psychoanalityczna 
  6. Macierzyństwo a trauma. 
  7. Ojcostwo i jego implikacje. 
  8. Traumatyczna seksualność. Centralna fantazja masturbacyjna i jejznaczenie dla  rozwoju. 
  9. Terapia par i system rodzinny. 
  10. Głębokie zaburzenia odżywiania a traumatyzacja. 
  11. Trauma niemowlęca w koncepcji „Ja Skórnego”. 
  12. Kompleks Edypa a traumatyzacja. 
  13. Azyle psychiczne. 
  14. Przestępczość a traumatyzacja. 
  15. Narcyzm jako rozwiązanie traumatycznej relacji.
  16. Osobowość Borderline a traumatyzacja. 
  17. Psychoza a trauma 
  18. Różnicowanie osobowości psychotycznej i niepsychotycznej. 
  19. Depresja a żałoba 
  20. Trauma zbiorowa. Uchodźstwo. Grupa w traumie. 
  21. Etyka zawodu psychoterapeuty – psychotraumatologa. 
  22. Diagnostyka istandardy w pracy psychotraumatologicznej. Elementy diagnozy  klinicznej. Wywiad , konsultacja, opis przypadku. 

PODSUMOWANIE CYKLU