PSYCHOTRAUMATOLOGIA PSYCHOTERAPEUTYCZNA

Szkolenie z PSYCHOTERAPII PSYCHOTRAUMATOLOGICZNEJ zostało zaplanowane trzyetapowo:

  1. Psychotraumatologia Praktyczna
  2. Wprowadzenie do psychoterapii psychoanalitycznej
  3. Psychoterapia Psychotraumatologiczna

Każdy kolejny etap pozwala na pogłębienie i wzbogacenie rozumienia treści merytorycznych zawartych w poprzednich etapach szkolenia oraz stanowi ich rozwinięcie.

Charakterystyka poszczególnych etapów:

I etap – Psychotraumatologia Praktyczna

Ten etap obejmuje zbiór zagadnień dotyczących rozumienia szerokiego spektrum ludzkiej reakcji na doświadczenia traumatyczne zarówno w przestrzeniach ciała jak i umysłu, na poziomie podstawowym, praktycznym. Szczegółowo omawia tematykę złożoności doświadczeń traumatycznych, zaznajamia z najważniejszymi aspektami z całej gamy ludzkich odpowiedzi na  traumy, uwzględniając krótko i długoterminowe konsekwencje ich oddziaływań na funkcjonowanie psychiczne, cielesne oraz w kontekście realizacji ważnych zadań życiowych. Wieloaspektowo ukazuje specyfikę niektórych form traumatyzacji jak np. psychosomatykę, parentyfikację, nadużycia seksualne, demoralizację czy  inne formy przemocy.  Ponadto w serii spotkań dotyczących terapii traumy omawiane są modele pracy z traumą w kontekście doraźnym, interwencyjnym a także zagadnienia związane z procesami rezyliencji, a więc indywidualnej zdolności powrotu do równowagi po przeżyciu traumatycznym. Szkolenie ma na celu przygotowanie absolwentów do rozpoznawania doświadczeń traumatycznych u swoich pacjentów, uczniów, podopiecznych etc. oraz podjęcia krótkoterminowej interwencji, konsultacji, pomocy w ustabilizowaniu się etc.

Szczegółowy program szkolenia znajduje się poniżej.

Szkolenie na I etapie składa się z 18 tu 10 cio godzinnych zjazdów odbywających się w stałych porach:

  • 15.30 – 19.30 w piątki
  • 9.00 – 14.00 w soboty

Cykl szkoleniowy z zakresu Psychotraumatologii Praktycznej kończy się egzaminem w formie testowej (organizowanym stacjonarnie lub on line) a po jego pozytywnym zaliczeniu uzyskaniem dyplomu ukończenia szkolenia nadającego tytuł „Psychotraumatologa” który upoważnia do krótkoterminowej pracy interwencyjnej z osobami po przeżyciach traumatycznych, podejmowania działań wspierających stabilizujących emocjonalnie (do 10 spotkań).

Wzór dyplomu znajduje się TU

Podstawowe metody pracy stosowane na tym etapie szkolenia to: wykłady, analiza artykułów i literatury, oglądanie i analiza filmów oraz superwizje indywidualnych przypadków.

II etap – Wprowadzenie do psychoterapii psychoanalitycznej

Ten etap szkolenia jest dedykowany psychoterapeutom, psychologom, lekarzom psychiatrom i innym osobom pracującym terapeutycznie z pacjentami po doświadczeniach traumatycznych, którzy w przyszłości planują prowadzić profesjonalną psychoterapię traumatycznych doświadczeń. Stanowi on kolejny etap przygotowania  do uzyskania tytułu „Psychoterapeuty Psychotraumatologii”. Zajmowanie się psychoterapeutycznie traumą psychiczną jest jednym z najtrudniejszych zadań dla psychoterapeutów. Z tego powodu zgłębianie tej wiedzy wymaga posiadania przez psychotraumatologów przygotowania psychoterapeutycznego w uznanym nurcie psychoterapeutycznym. „Wprowadzenie do psychoterapii psychoanalitycznej”, ma wyposażać słuchaczy w podstawowe zasady i techniki obowiązujące w psychoterapii psychoanalitycznej, zasadami pracy psychoterapeutycznej w ogóle,   najczęściej występującymi zjawiskami w procesach terapeutycznych oraz zasadami obowiązującymi w ich leczeniu. Ważnym elementem szkolenia jest omówienie i ugruntowanie w myśleniu przyszłych psychotraumatologów zasad etyki zawodowej, uczciwości i wyrazistości postaw, szacunku i dojrzałości moralnej.

Zważywszy na fakt, że koncept szkolenia z psychotraumatologii jest przygotowany w znacznym stopniu w oparciu o technikę psychoanalityczną oraz psychoanalityczny sposób myślenia o funkcjonowaniu ludzkiego umysłu, omawiane zagadnienia są osadzone w myśleniu psychoanalitycznym i teoriach wywodzących się z odkryć Zygmunta Freuda oraz jego następców.

Szczegółowy program „Wprowadzenia do psychoterapii psychoanalitycznej” znajduje się poniżej.

W trakcie realizacji tego etapu (dokładnie po 2 latach od rozpoczęcia całego cyklu szkoleniowego) uczestnik uzyskuje prawo do samodzielnej pracy z pacjentami pod warunkiem posiadania indywidualnej superwizji oraz bycia w tym samym czasie w terapii własnej (minimum 2 x w tygodniu u certyfikowanego psychoterapeuty psychoanalitycznego lub psychodynamicznego – z listy certyfikowanych psychoterapeutów:

  • Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej,
  • Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej,
  • Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologii Klinicznej,
  • Sekcji Psychotraumatologii Polskiego Towarzystwa Psychologii Klinicznej
  • Polskiego Towarzystwa Analitycznego.

Podczas tego etapu szkolenia zmienia się formuła pracy. O ile I etap szkolenia w znacznym stopniu prowadzony jest w formie wykładowej, o tyle podczas „Wprowadzenia do psychoterapii psychoanalitycznej” podstawową metodą pracy jest praca z tekstem,  a także w oparciu o wcześniejsze przygotowanie się przez uczestników do dyskusji i omawiania zagadnień teoretycznych oraz praktycznych,  istotnych w procesie psychoterapii. Ten etap szkolenia wymaga od uczestników większego zaangażowania w studiowanie literatury a także angażowania się w dyskusję  podczas zajęć. Ważnym i rozbudowanym elementem pracy na tym etapie jest także superwizja przypadków przedstawianych przez słuchaczy oraz trenerów.  Cykl składa się z 17 zjazdów w którym każdy zjazd obejmuje 10 – cio godzin szkoleniowych. Zajęcia odbywają się w:

  • Piątki w godz. 15.30 – 19.30
  • Soboty w godz. 9.00 – 14.00

Wzór dokumentu wydawanego po ukończeniu II etapu znajduje się TU

III etap – Psychotraumatologia zaawansowana

Ten etap szkolenia ma za zadanie osadzić słuchaczy w specyfice długoterminowego leczenia doświadczeń traumatycznych z perspektywy psychoterapeutycznej psychotraumatologii omawianej w ujęciu psychodynamiczno – psychoanalitycznym. Obejmuje on zarówno zagadnienia które stanowią psychoanalityczne rozumienie ogólnej ludzkiej odpowiedzi na doświadczenia traumatyczne ( jak np.: dysocjacja osobowości, psychiczne opracowanie traumy czy psychiczne azyle) jak i szczegółowe omówienie niektórych form traumatyzacji (np. głębokie zaburzenia odżywiania, traumatyczny rezonans obecny w dynamice pary, wpływ traumy na pełnienie ról rodzicielskich etc.). Wszystkie te zagadnienia ujmowane są przez pryzmat perspektywy pracy psychoterapeutycznej z pacjentami ujawniającymi w swoich historiach podobne doświadczenia. Proponowany zakres tematyczny ma przygotować słuchaczy do długoterminowej psychoterapeutycznej pracy z tego typu pacjentami.

Szczegółowy program szkolenia jest udostępniany słuchaczom, którzy ukończyli I  i /lub II etap szkolenia z psychotraumatologii za pośrednictwem sekretariatu pod adresem email sekretariat@psychotraumatologia.com.pl

Szkolenie składa się z 23 zjazdów 12 godzinnych realizowanych w następującym systemie:

  • 15.30 – 19.30 w piątki
  • 9.00 – 14.00 w soboty
  • 14.00 – 15.00 przerwa obiadowa
  • 15.00 – 18.00 w soboty

Po ukończeniu „Psychoterapii psychotraumatologicznej” uczestnicy uzyskują dyplom ukończenia szkolenia w następującym kształcie

Upoważnia on do długoterminowej pracy psychoterapeutycznej z osobami po przeżyciach traumatycznych pod warunkiem że uczestnik w trakcie tego etapu szkolenia rozpocznie wcześniej psychoterapię własną oraz indywidualną superwizję oraz staż kliniczny (lista superwizorów dostępna jest TU).

Po ukończeniu powyższych szkoleń z psychotraumatologii istnieje możliwość uzyskania certyfikatu „Psychoterapeuty Psychotraumatologii” Polskiej Federacji Psychotraumatologii lub Sekcji Psychotraumatologii Polskiego Towarzystwa Psychologii Klinicznej.

CERTYFIKAT PSYCHOTERAPEUTY PSYCHOTRAUMATOLOGII

WYMOGI SZCZEGÓŁOWE

Po uzyskaniu dyplomu ukończenia szkolenia z zakresu „Psychoterapii psychotraumatologicznej” oraz spełnieniu wymagań formalnych związanych z terapią własną, stażem klinicznym oraz superewizją uczestnik szkolenia z „Psychotraumatologii Zaawansowanej” może przystąpić do egzaminu organizowanego przez Sekcję Naukową Psychotraumatologii Polskiego Towarzystwa Psychologii Klinicznej lub Polską Federację Psychotraumatologii. Co istotne, w komisji zasiadają osoby nie uczestniczące w procesie szkoleniowym absolwenta szkolenia.  Egzamin polega na wcześniejszym napisaniu i dostarczeniu do komisji egzaminacyjnej pisemnej pracy  będącej opisem studium przypadku z własnej praktyki psychotraumatologiczno – psychoterapeutycznej, uwzględniającej wiedzę uzyskaną podczas szkolenia oraz jej praktyczne zastosowanie wobec omawianego przypadku klinicznego. Praca  nie powinna być dłuższa niż 12 stron i nie krótsza niż 10. Powinna być napisana czcionką Times new Roman w rozmiarze 14.

Pracę certyfikacyjną wraz ze zgłoszeniem gotowości przystąpienia do egzaminu należy wysłać na adres:

Najpóźniej na miesiąc przed zaplanowanym terminem obrony pracy. Zaplanowane terminy obrony prac udostępniane są na stronach internetowych Sekcji Psychotraumatologii PTPK oraz Polskiej Federacji Psychotraumatologii z co najmniej z 3 miesięcznym wyprzedzeniem.

Opłata za egzamin wynosi 2000 zł i  jest obowiązująca  na 2 miesiące przed zaplanowanym terminem egzaminu certyfikacyjnego.

Opłaty za egzamin należy dokonywać na nr konta:

W przypadku Sekcji Psychotraumatologii Polskiego Towarzystwa Psychologii Klinicznej:

  • Bank Alior Bank S.A 33 2490 0005 0000 4500 4645 4733
  • Z dopiskiem : imię i nazwisko, opłata za egzamin certyfikacyjny.

W przypadku Polskiej Federacji Psychotraumatologii

  • Bank Millennium 31 1160 2202 0000 0004 5531 1553
  • Z dopiskiem : imię i nazwisko, opłata za egzamin certyfikacyjny.

PROGRAM PSYCHOTRAUMATOLOGII PRAKTYCZNEJ

1. Zjazd: Pojęcie traumy jako specyficznego doświadczenia zagrożenia zdrowia i/lub życia.
  • Psychotraumatologia – geneza.
  • Pojęcie doświadczenia traumatycznego.
  • Trauma i dysocjacja jako mechanizm obronny, przystosowawczy wobec ekstremalnych doświadczeń.
  • „Obcęgi traumatyczne”
  • Neurobiologiczne podstawy przetwarzania stresu traumatycznego.
  • Interwencja kryzysowa w sytuacji doświadczenia traumatycznego.
  • Kontakt z pacjentem po przeżyciu traumatycznym.
  • Reakcje aparatu psychicznego na traumę.
  • Ramy pracy. Narzędzia do diagnozy zasobów i obciążeń pacjenta
2. Zjazd: Trauma Przewlekła. ASD, PTSD, złożone PTSD
  • Zespół Stresu Pourazowego – historia i definicja pojęcia.
  • Reakcja adaptacyjna, ASD, podprogowe PTSD, Complex PTSD.
  • Diagnoza PTSD.
  • PTSD dysocjacyjne.
  • Symptomatyka PTSD.
  • Fazy PTSD.
  • Uzależnienie od stanów bliskich śmierci.
  • Dysocjacja jako obrona przed traumą.
  • Ramy pracy- narzędzia diagnostyczne, ocena objawów PTSD.
3. Zjazd: Wczesna traumatyzacja i jej konsekwencje.
  • Specyfika wieku niemowlęcego – rola instynktów w gatunku ludzkim.
  • Trauma separacji i trauma symbiozy.
  • Objawy i konsekwencje doświadczeń traumatycznych u dzieci w wieku przedwerbalnym. Diagnoza i specyfika.
  • 5 aspektów wczesnego urazu.
  • Wczesne psychozy niemowlęce i zjawiska autystyczne.
  • Mechanizmy obronne u dzieci straumatyzowanych.
  • Konsekwencje urazu w późniejszym życiu.
  • Proces konsultacyjny.
4. Zjazd: Trauma a więź psychiczna.
  • Pojęcie więzi  – „psychiczna pępowina” .
  • Budowanie więzi.
  • Teoria więzi: Bowlby, Winnicott, Fonagy.
  • Koncepcja „bezpiecznego portu”
  • Podatność na lęk a lęk separacyjny.
  • Podstawowa matryca więzi.
  • Podstawowe wzorce przywiązania.
  • Zerwane więzi  – dzieci w pieczy zastępczej i adopcji.
  • Narzędzia: Metody badania więzi.
5. Zjazd: Rola rodziców a traumatyzacja.
  • Relacja z rodzicami a proces dojrzewania osobowości.
  • Mentalizacja jako warunek rozwoju życia psychicznego.
  • Traumatyczna zamiana ról w rodzinie.
  • Trauma skumulowana.
  • Przemoc i trauma utajona.
  • Psychologiczne konsekwencje parentyfikacji.
  • Trauma symbiozy.
  • Dojrzałość emocjonalna i jej brak
  • Specyfika pracy z rodzinami.


6.    Zjazd: Odziedziczone rany. Znaczenie przekazu transgeracyjnego.
  • Międzypokoleniowa transmisja traumy.
  • Ukryte przekazy rodzinne
  • Traumy rodzinne.
  • Odziedziczone rany, a wiek dojrzewania
  • Transmisja nieprzeżytej żałoby.
  • Rozpad rodziny, nadużycia wobec dzieci.
  • Odziedziczone rany a psychoterapia.
  • Systemowe rozumienie rodziny.
7. Zjazd: Trauma a kryzys adolescencyjny.
  • Specyfika wieku dojrzewania jako dynamika procesów integracji i dezintegracji.
  • Wpływ traumatyzacji na przebieg okresu adolescencji.
  • Rozwój seksualności a rozwój osobowości.
  • Budowanie tożsamości – podstawowe zadanie adolescencji.
  • Niedoskonałe ciało – bolesna rana.
  • Wewnętrzna wojna – nienawiść i rozpacz.
  • Zagrożenia wynikające z kryzysów wieku adolescencji – załamanie procesów dojrzewania.
  • Kontakt z adolescentem – specyfika.
  • Doświadczenie bliskości śmierci w wieku adolescencji.
  • Specyfika pracy z młodzieżą.
8. Zjazd: Wpływ traumy na ciało.
  • Ciało kolebką umysłu.
  • Psychosomatyka jako obrona przed traumą – ekonomia psychiczna.
  • Rola ciała w regulacji stanów psychicznych.
  • Neuropsychoimmunologia.
  • Zjawisko pamięci ciała – epigenetyka.
  • Zakłócenia w relacjach jako źródło zaburzeń psychosomatycznych.
  • Psychodynamika zaburzeń psychosomatycznych.
  • Kontakt z osobą z problemami psychosomatycznymi
9. Zjazd: Suicydalność jako konsekwencja traumatyzacji.
  • Suicydalność  i parasuicydalność – tematy tabu. .
  • Syndrom presuicydalny – rozpoznawanie stanu zagrożenia samobójstwem.
  • Doświadczenie bliskości śmierci jako mechanizm obronny.
  • Autoagresja i samookaleczenia.
  • Pomoc przy samookaleczeniach.
  • Interwencja kryzysowa w przypadku suicydalności.
  • Negocjacje w sytuacjach zagrożenia życia.
10. Zjazd: Nadużycie seksualne i jego konsekwencje.
  • Historia ujawniania nadużyć seksualnych na przestrzeni lat.
  • Podstawowe definicje: parafilie, pedofilia, kazirodztwo, czyny preferowane i czyny zastępcze.
  • Nadużycie seksualne – zranienie ciała i umysłu. Czynniki ryzyka.
  • Dziecko w pułapce nadużycia.
  • Konsekwencje nadużyć seksualnych.
  • Rodziny kazirodcze – specyfika.
  • Rola matek.
  • Terapia osób po nadużyciach seksualnych.
  • Oskarżenia fałszywe.
  • Specyfika terapii sprawców nadużyć seksualnych.
  • Diagnoza i terapia dzieci po nadużyciach seksualnych.
  • Objawy nadużyć w wieku przedwerbalnym.
11. Zjazd: Demoralizacja i przestępczość.
  • Etiologia procesów demoralizacji. Bazowe zaufanie do świata.
  • Reprezentacje doświadczeń traumatycznych a demoralizacja.
  • Okoliczności rozwoju sadyzmu.
  • Deficyty mentalizacji.
  • Dzieci rodziców chorych psychicznie.
  • Rozumienie dynamiki przemocy / przemocy rodzinnej.
  • Rola Superego a demoralizacja.
12. Zjazd:  Śmierć i żałoba
  • Kryzysy związane z utratami.
  • Żałoba wg. Koncepcji Z. Freuda
  • Doświadczenie umierania jako element ludzkiego życia.
  • Śmierć w rodzinie i jej implikacje dla dorosłych i dzieci.
  • Różnice między żałobą i melancholią.
  • Traumatyczna żałoba.
  • Solidarność ze zmarłym.  
  • Specyfika kontaktu z osobą umierającą.
13. Techniki pracy z ciałem
  • Człowiek jako psychofizjologiczna jedność
  • Reakcja na stres i traumę w oparciu o teorię poliwagalną
  • Praca z oddechem
  • Techniki regulacji emocji
  • Koregulacja terapeuta – pacjent
  • Świadomość ciała i ugruntowanie
  • Historia zapisana w ciele
  • Techniki relaksacyjne
14. Zjazd. Terapia traumy  cz. I – Wzbogacanie zasobów w kontakcie ze straumatyzowanym pacjentem.
  • Metody leczenia osób po doświadczeniach traumatycznych.
  • Rola wyobraźni i fantazji we wzbogacaniu zasobów psychicznych.
  • Interwencje terapeutyczne w leczeniu zaburzeń dysocjacyjnych
  • Zjawisko plastyczności pamięci.
  • „Technika Ekranu” jako specyficzna metoda pracy po doświadczeniach traumatycznych.
  • IV fazowy model pracy z traumą.
  • Konfrontacja z traumą – zasady i techniki.
  • Teoria pracy metodą EMDR.
15. Zjazd Terapia traumy cz. II – Narracja o traumie
  • Doświadczenia traumatyczne a świat wewnętrzny.
  • Dwa scenariusze narracji o traumie.
  • Przekształcenia w narracjach.
  • Wciąganie w dynamikę traumy – traumatyczna infekcja.
  • Różne formy narracji o traumie.
  • Bajka i zabawa w terapii traumy.
  • Rola symbolizacji i sublimacji.
  • Analiza narracji o traumie
16. Zjazd:  Rezyliencja
  • Czym jest rezyliencja ?
  • Mitologia a zjawisko rezyliencji.
  • Filary kształtowania odporności psychicznej.
  • Lęk przed traumą.
  • Czynniki ryzyka a czynniki ochrony.  Znaczenie stanu umysłu.
  • Koncepcja „Disruption and repair”.
  • Rezyliencja a kreatywność – posttraumatyczny wzrost.
17. Zjazd Interwencja w kryzysie
  • Kryzys a trauma
  • Rodzaje interwencji kryzysowej
  • Zadania interwencji kryzysowej
  • Specyfika interwencji kryzysowej
  • Planowanie interwencji
18. Zjazd: Instytucje jako system leczący.
  • Specyficzna dynamika relacji interpersonalnych w instytucji.
  • Model leczenia zintegrowanego w instytucji (wzorowany na Instytucie Psychoterapii Zintegrowanej w Monachium).
  • Specyficzna dynamika relacji interpersonalnych w instytucji.
  • Rodzaje interakcji w instytucjach.
  • Relacje rodzinne a relacje w instytucjach.
  • Trauma związana z rodzeństwem.
  • Czynniki leczące w instytucji.
  • Podsumowanie kursu.

WPROWADZENIE DO PSYCHOTERAPII PSYCHOTERAPEUTYCZNEJ

Zakres merytoryczny szkolenia uwzględnia następujące grupy zagadnień:
  1. Teorie psychoanalityczne, szkoły psychoterapii.
  2. Psychologię rozwojową w ujęciu psychoanalitycznym.
  3. Psychopatologię.
  4. Zagadnienia etyczne, postawy psychoanalitycznej, budowania więzi w relacji terapeutycznej.
  5. Teorię psychoanalityczną z uwzględnieniem jej specyfiki, zjawisk i narzędzi terapeutycznych.
Psychopatologia
  1. Problematyka histeryczna: N.Mc Williams „Diagnoza psychoanalityczna” rozdz. „Osobowość histeryczna” + Brenman „Odzyskiwanie dobrego obiektu” (rozdział o histerii) (1,5 g.)
  2. R. Britton „Wchodzenie w działanie- rozwiązanie histeryczne”(1,5 g.)
  3. Problematyka narcystyczna: N. Mc.Williams „ Diagnoza psychoanalityczna” rozdz. „Osobowość narcystyczna”+ H. Rosenfeld „O psychopatologii narcyzmu” (1,5 g)
  4. Problematyka perwersyjna – Stoller „Perwersja i wrogość”, A. Sanchez-Medina „Myśl perwersyjna” (1,5 g.)
  5. B. Joseph „Kliniczny wkład w analizę  perwersji”(1,5 g.)
  6. Psychotyczność
  7. W. Bion „ Różnicowanie części psychotycznej i niepsychotycznej”(1,5g.)
  8. Problematyka depresyjna i maniakalna – N. McWilliams „Diagnoza psychoanalityczna”, rozdz. „Osobowość depresyjna i maniakalna” +J. Steiner „Konflikt między żałobą a melancholią”
  9. „Martwa Matka” Andre Green
  10. Problematyka psychosomatyczna – J.Mc Dougall „Teatry ciała”
  11. B. Shapiro „Budując mosty między ciałem a umysłem”
  12. Psychozy. H. Rosenfeld „Przeniesienie w psychozie”? + R. Lucas „Schizofrenia”(1,5 g.)
  13. Problematyka borderline – G.Gobbard, S. Wilkinson “Przeciwprzeniesienie w terapii pacjentów borderline „ rodz. „Trzymanie, pomieszczanie i myślenie”+
  14. Psychopatia
  15. B. Joseph” Niektóre cechy osobowości psychopatycznej”+ N.Symington „Źródła  wściekłości i agresji”

Etyka, postawa psychoanalityczna, budowanie więzi.
  1. Kodeks Etyczny PTPP.
  2. „Tożsamość Psychoterapeuty psychoanalitycznego” wykład      D. Golec  (strona PTPP)+ rozmowa z      Wiesławą Walecką z „Biuletynu”
  3. V. Sedlak „Rozumienie psychoanalityczne jako zjawisko      ulotne” (art. strona PTPP)
  4. Wywiad psychoanalityczny, konsultacja i przyjmowanie do terapii. –  A.Leźnicka –Łoś „Podstawy terapii psychoanalitycznej” rozdz. ”Konsultacja i reguły terapii      psychoanalitycznej”(1,5 g.)
  5. A.Leźnicka-Łoś „Podstawy terapii psychoanalitycznej”      rozdz. „Sojusz terapeutyczny i jego znaczenie”(1,5 g.)
  6. Klauber „Psychoanalityk jako osoba” + E.Brenman „Narcyzm analityka i jego wpływ na praktykę kliniczną” z „Odzyskiwanie dobrego obiektu” (1,5g.)
  7. Wokół superego – Sklar „Psychoanaliza, towarzystwa      psychoanalityczne, europejska nieświadomość” (1,5 g.)
  8. V.Sedlak „Superego analityka”,  E.Brenman      „Odzyskanie związku z dobrym obiektem- konflikt superego”
  9. Setting psychoanalityczny. J.Bleger „Psychoanaliza ramy      psychoanalitycznej”
  10. Psychoanaliza a inne podejścia terapeutyczne-      podobieństwa, różnice. (materiał, artykuł?)+ przykłady: fragmenty      zapisów sesji w różnych podejściach (tu mam materiały)
  11. Ewentualnie: Odcinek serialu „Bez tajemnic” + omówienie, rozumienie zjawisk w znaczeniu psychoanalitycznym (lub inny film o terapii)
  12. „Intuicji się nie ma, ją się miewa”- rozmowa z D.Golec „Wysokich Obcasów” (rozumienie zjawisk w ujęciu psychoanalitycznym)
Teoria w praktyce: specyfika, zjawiska, narzędzia

  1. Przeniesienie- przeciwprzeniesienie  A.Leźnicka – Łoś „Podstawy terapii psychoanalitycznej” rozdz. Przeniesienie i przeciwprzeniesienie”+ T.Ogden” Przeniesienie i przeciwprzeniesienie we wstępnym spotkaniu „ (1,5 g.)
  2. B. Joseph „Przeniesienie- sytuacja totalna”, Mitrani „Przyjmując przeniesienie” (1,5 g.)
  3. H. Etchegoyen „Przeniesienie perwersyjne”
  4. Kabcanell „O przeciwprzeniesieniu” (1,5 g.)
  5. Interpretacja – literatura: Sandler „ Interpretacje i inne interwencje”, P.Roth  „Interpretacje”(1,5g.)
  6. Pomieszczanie -kontenerowanie i reverie – T.Ogden  „Czytając  Heralda Searles’a”(1,5) g.
  7. Opór i negatywna reakcja terapeutyczna A.Leźnicka- Łoś „Podstawy terapii psychoanalitycznej” rozdz. Opór,+ H. Etchegoyen „Negatywna reakcja terapeutyczna”(1,5g.)
  8. E.Gaddini „Acting out w psychoanalicznej sesji” (1,5 godz.)
  9. Identyfikacja projekcyjna N. Symington „Akt wolności analityka”, P.Roth „Gdzie jeszcze” (1,5)
  10. Śnienie w psychoanalizie  A. Leźnicka- Łoś rozdz. „Marzenia senne” + V.Sedlak „Przestrzeń marzeń sennych i przeciwprzeniesienie” z „Marzenia senne i myślenie” R.J.Pelberg (1,5 g.)
  11. P.Fonagy „Marzenia senne pacjentów borderline” (1,5g.)
  12. Podstawowe fakty życia w rozumieniu psychoanalitycznym, Money Kyrle – ale chyba nie mam tego artykułu, macie może?(ew. + „Pułapki pozytywnego myślenia” tez z gazety…)
  13. Separacja, przerwy w terapii i kończenie E.Brenman „Separacja – problem kliniczny” z „Odzyskiwanie dobrego obiektu” + J.Quinodoz      „Zakończenie terapii i lęk separacyjny” (1,5g.)
Z zakresu teorii psychoanalitycznej szkolenie obejmie następujące zagadnienia:
  1. Z. Freud: teoria popędów, model topograficzny , model strukturalny
  2. Z. Freud. Dwie zasady funkcjonowania psychicznego.
  3. H. Segal. Techniki M. Klein
  4. M. Klein. Uwagi na temat pewnych mechanizmów schizoidalnych.
  5. A. Freud.  Ego i mechanizmy obronne.
  6. W. Bion. Ataki na wiązanie.
  7. D.W. Winnicott. Obiekty i zjawiska przejściowe.
  8. D.W. Winnicott. Zależność w opiece nad dzieckiem, opiece nad niemowlęciem, oraz w settingu anaitycznym.
  9. J. Bowlby. Teoria przywiązania.
  10. M. Mahler. Teoria separacji i indywiduacji.
  11. H. Kohut. Psychoanalityczne leczenie zaburzeń osobowości narcystycznej.
  12. W. Fairbairn. Nowe spojrzenie na psychopatologię psychoz i nerwic.
  13. P. Fonagy. Psychoanaliza przemocy.vP.
  14. Fonagy. Psychoanaliza przemocy.